Krajobraz – Białowieskie Koło Rysunkowe – Spotkanie nr.21

Krajobraz
Na kolejnym spotkaniu Białowieskiego Koła Rysunkowego rysowałyśmy z moimi uczennicami scenkę rozgrywającą się w lesie.

Do tego tematu wybrałam las liściasty, aby przypomnieć dawne lekcje i przy okazji wypróbować coś nowego – Krajobraz lasu. Jest to bardzo ważny temat w życiu każdego rysownika. Najlepiej wykonuje się go w plenerze, ale pogoda wciąż jest niezdecydowana więc wolę wykonywać tego typu pracę w zaciszu domowym. Z resztą, początkujący mają duży problem z rysowaniem natury, dlatego też daję dla dziewczynek proste szkice, a potem pomagam im je dokończyć.

Krajobraz nie jest strasznie trudnym tematem, chyba że pragniemy tam umieścić jeszcze człowieka. Już od wieków powstają dzieła z krajobrazem w roli głównej, a ich metoda na jego tworzenie przez cały czas ewoluowała. Do najlepszych wniosków doszedł Leonardo da Vinci, który zwrócił uwagę na kilka bardzo ważnych aspektów dotyczących otaczającego nas świata. Pierwsza rzecz – nie istnieje w naturze kontur. Poprawna metoda malowania, czy rysowania jest poprzez posługiwanie się plamą i kontrastem. Druga sprawa perspektywa powietrzna – im dalej tym mniejsze i bardziej rozmyte, niewyraźne elementy. Trzymając się tych zasad można stworzyć naprawdę dobry rysunek krajobrazu.

Moja praca powyżej jest wykonana na A4, choć polecam większe formaty do takich prac ( im większy format, tym bardziej można popracować nad naturalizmem rysunku, w formatach typu A4 wszystko jest skurczone i trzeba posługiwać się pewnego typu uproszczeniami i chwytami ).

Pierwsza rzecz od której należy zacząć jest – wykreślenie perspektywy. Tak jak to widać na rysunku zaznaczyłam to kolorowymi liniami. One pomagają nam określić maksymalną wysokość drzew ( aczkolwiek las jest formą bardzo nieregularną i nie trzeba trzymać się tego co wyrysujemy ). Żółte kreski pokazują nam strefę ziemi, a różowe wysokość drzew . Można od razu wyrysować wzrost człowieka.
perspektywa krajobrazu

Kolejny etap to wrysowanie szczegółów – wygląd drzew, krzaków, trawy, człowieka. Sam krajobraz lasu może być bardzo zróżnicowany, ale człowiek musi do niego pasować – tutaj trzeba uważać na proporcje. Na początku określamy linie, w której będzie stał nasz człowiek. Następnie znajdujemy element, który jest na tym samy planie co postać. W moim przypadku było to mniej więcej lewe, najbliższe widzowi drzewo. Teraz musimy określić wysokość człowieka. Skoro jest tam gdzie drzewo to musimy przyjąć, że będzie połowy jego wysokości. Najlepiej gdyby drzewa były jeszcze wyższe, gdy planujemy rysować np. puszczę.
Wpasowanie człowieka w krajobraz

Na końcu są cienie. Ja zawsze zaznaczam kreskami kierunek światła. W tym przypadku są zaznaczone na żółto. To pomaga na dokładne określenie gdzie będzie jasno, wręcz biało, a gdzie będzie znajdować się cień – różowe kreski. Jak widać na rysunku w światłocieniach liczy się konsekwencja.
światło i światłocień

Taka jest moja metoda na rysowanie krajobrazu. Mam nadzieję, że moje techniki komuś się przydadzą.

Kinga

Jeśli macie jakiś pomysł na kolejny wpis lub chcecie żebym coś konkretnego narysowała napiszcie komentarz lub skontaktujcie się przez nasz fanpage

4 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *